Het zware werk is begonnen

2e etappe Bielefeld – Braunschweig 186km - ruim 1.613 hm

Was de eerste vrijdag redelijk te doen met 205 vlakke kilometers, vandaag was het meteen raak. Niet alleen moest er 213 kilometer weggetrapt worden, maar vooral hoe! De eerste 40 kilometer was het vlak en ging in ene grote groep, maar wat er toen volgde was niet mis. Met name de 1.500 hoogtemeters die de renners vervolgens voor de kiezen kregen, leverden mooie beelden op, maar was voor sommigen een ware hel. Gelukkig wordt bij Bergh in het Zadel niemand aan zijn lot over gelaten.

Toen men in de gaten kreeg dat iemand het tempo niet kon volgen, lieten achtereenvolgens Sander Reumer en Harry Derksen zich afzakken om hun collega bij te staan.

En aan het eind van de klim bij het plaatsje Niedermeier wachtte de hele groep tot iedereen weer aangesloten was en kon met de afdaling begonnen worden. Dat ging tamelijk hard, waardoor de renners geen oog hadden voor de talrijke wouwen die boven de bomen zweefden.

Na de mobiele stop, waar de renners wat konden drinken, verloor in Dörentrup een renner zijn bidon. Die werd per post terug bezorgd. Een postbode die in de straat zijn route liep, raapte de bidon op en gaf hem terug aan de renner.

De eerste koffiestop was in Hameln, bekend om zijn rattenvanger. Het hotel waar koffie en gebak wachtte, heette dan ook Rattenfängerhotel. Na de koffiestop ging het vervolgens verder richting Hildesheim en Braunschweig. De route werd voor het overgrote deel in vier groepen afgelegd zonder politiebegeleiding en dat verliep probleemloos. Ook bij verkeerslichten kon meestal een hele groep oversteken. Dat was zo nu en dan life te zien op Facebook. Daar zorgde cameraman Mathijs Lansink voor. Alleen toen een Notartzt met loeiende sirenes aan kwam scheuren, moest iedereen wachten.

Tijdens een omleiding over een wel heel smalle passage moest de chauffeur van één van de wagens zijn auto zo manoeuvreren, dat hij fotograaf Robin Sommers over een voet reed. De schade viel echter erg mee: de voet hoefde niet in de mitella. De lunch werd vervolgens bij een Italiaan in Hildesheim genuttigd. Bij het vertrek daar moest voorzitter Theo Mijnen uitleggen wat er aan de hand was. Toen hij vertelde over de fietstocht voor de kankerbestrijding, kwamen spontaan mensen naar voren die een flink bedrag doneerden.

Via flink wat vals plat en veel groen kwam de groep uiteindelijk in Braunschweig aan bij opnieuw een prima jeugdherberg. Het was inmiddels half zeven en renners en begeleiders konden al snel genieten van een prima warme maaltijd en wat lekkere drankjes.


Uit het peloton
 

Koud
Dag 1 was een prachtige dag qua weersomstandigheden. Heel fijn voorjaarsweer met een lekker zonnetje waarbij de zonnecrème goed van pas kwam. Vandaag helaas heel anders. Het was zelfs voor sommigen zo koud dat arm en beenstukken nodig waren om op temperatuur te blijven. De echte koukleumen bleven bibberen. Gelukkig hebben we in ons peloton een warme bakker die ons meer gradenbrood met zonnepitten kon presenteren.

Inhalen
Wilco Thomassen raakte bij een lastige beklimming wat achterop. Eenzaam vervolgde "Thommy" de groep en ging daarbij zijn eigen weg. Volgens goede bekenden van de Azewijnse hovenier was dit wel te verklaren. "Dat doet Wilco wel vaker - dan wordt hij ook niet ingehaald."

Ontvreemd
Tijdens onze pauze te Hildesheim - overigens buitengewoon goed verzorgd weer - werden onze fietsen midden in de drukke stadskern gestald. Niet iedereen was daar even gerust op ondanks dat strenge bewaking was toegezegd. Na terugkomst bleek slechts één fiets ontframed alleen pedalen, ketting en zadel waren nog aanwezig.



binnenkomst van dag 2 
 

Een foto impressie van de tocht.

 


Lees ook alles over dag 3, Braunschweig naar Halle.