Jürgen Hülkenberg in het Zadel

De eerste zonnige dagen hebben wij inmiddels achter de rug. De natuur staat in bloei.

Hoe anders is dat als je enkele maanden geleden ineens geconfronteerd wordt met twee familieleden die de diagnose kanker krijgen. De wereld staat even stil, je voelt je machteloos. Waarom worden twee relatief jonge mensen, die in de bloei van hun leven staan, geconfronteerd met deze vreselijke ziekte.

En juist op dat moment realiseer ik mij waarom ik destijds ben aangesloten bij Bergh in het Zadel. Eigenlijk met maar één doel: deze ziekte moet de wereld uit. Niet machteloos toezien maar via het inzamelen van geld door middel van fietstochten, golftoernooien, concerten etc., ook daadwerkelijk iets doen.

De gedrevenheid van veel enthousiaste vrijwilligers, die betrokken zijn bij Bergh in het Zadel, maakt de club tot een begrip in de regio en ver daar buiten. De saamhorigheid, de vriendschap, het scholder aan scholder-gevoel, dat is waarvoor ik wil staan.

Tijdens de fietstochten lever ik mijn bijdrage als laatste persoon in de bezemwagen.  Tijdens deze tochten, maar ook in de wagen, wordt lief en leed gedeeld.  Fietsers die tot het uiterste gaan om hun doel te bereiken, voortgeduwd worden om uiteindelijk met zijn allen de eindstreep te halen. Dat is het kippenvel gevoel. Momenten die in mijn geheugen staan gegrift en waar ik nog lang mijn bijdrage aan wil leveren.

Inmiddels is één van mijn familieleden, na een intensief traject, gezond verklaard.  Voor mijn andere familielid komen de onderzoeken, waarvoor wij geld inzamelen, te laat. In de bloei van zijn leven is hij uitbehandeld en heeft hij gekozen voor een menswaardig bestaan totdat…

Feit blijft, dat de strijd tegen kanker nog lang niet gestreden is.  Daarom blijft het inzamelen van geld om vele goede projecten te financieren, van groot belang.

Jürgen Hülkenberg