Zesde tocht 2007

Datum: 12 mei t/m 20 mei 2007
Route: van 's-Heerenberg via Duitsland, Luxemburg, Frankrijk en België naar
's-Heerenberg

Afstand: 1214 km (8555 hm) in 9 dagen
Opbrengst: € 530.000
Deelnemers: 76 fietsers en 20 begeleiders

Doelen: Tocht 2007 Bergh in het Zadel1. Computer als hulp bij vroegtijdig opsporen borstkanker 
2. Onderzoek naar het ontstaan en voorkomen van uitzaaiingen bij borstkanker


Reisverslagen 2007

Dag 9: 20 mei 2007 Weert – ’s-Heerenberg / 130 km

Alweer de negende en laatste etappe, ondanks het gezamenlijke fietsen in weer en wind zijn de renners allen blij weer richting ’s-Heerenberg te gaan, alwaar het peloton wordt opgewacht door een enthousiaste menigte en uiteraard ook alle familieleden. Het vertrek verliep voorspoedig, ondanks het feit dat het de avond daarvoor voor sommige wat later was geworden. Bij vertrek werd iedereen individueel op de foto gezet, deze foto’s worden later verwerkt op de DVD welke van deze tocht zal uitkomen. Voor het vertrek werden alle deelnemers toegesproken door voorzitter Theo Mijnen en werd er een minuut stilte gehouden voor de overleden renners Henk Visser en Peter van de Riet, die beide de tocht in 2003 vanuit Grenoble mee hebben gefietst.

Ook was een verslaggever van Optimaal FM bij de start aanwezig voor een live-verslag en interviews met enkele deelnemers. Optimaal FM heeft gedurende de gehele etappe en aankomst verslag gedaan. Ook fietste vandaag Wim Fortuin mee; hij was helemaal bezig met de voorbereiding op deze tocht maar moest onverwachts een operatie ondergaan. Wim was zeer verheugd dat hij in staat was om in ieder geval deze etappe mee te kunnen fietsen, wat hem ook zonder problemen is gelukt.

De rit naar huis was echt helemaal vlak en tot de eerste (en enige geplande) pauze verliep het fietsen erg gemakkelijk voor alle renners. Het weer was licht bewolkt en toch ook wat frisser, wat natuurlijk ook met het vroege tijdstip te maken had. In Baarlo was er taart en een lunchpakket voor een ieder en we werden opgewacht en begroet door de burgemeester van ’s-Heerenberg, Ina Leppink. Tevens was er een team van TV-Gelderland aanwezig om verslag te doen.

Na de pauze kwam er een flauw zonnetje door die steeds in kracht toenam, waardoor alle armwarmers konden worden opgeborgen. De tocht verliep zonder noemenswaardige problemen (hoewel, Sjaak Doedeman reed drie keer lek, wat zijn totaal bracht op vijf keer tijdens deze tocht, hiermee heeft Sjaak het lekke-banden klassement gewonnen). In het Duitse Goch was er een korte pauze, dit in verband met het tijdstip (15.00 uur) waarop wij in ’s-Heerenberg mochten aankomen.

Even na drie uur kwam de karavaan aan in ’s-Heerenberg. Voorop reden de bestuursleden Theo Mijnen en Wilbert Esselink, gevolgd door de voorrijders, ere-voorzitter Alois Klosterboer en de overige renners, die allen werden toegejuicht door het massaal toegestroomde publiek. Voor de renners zat de tocht erop die eindigde midden op het stadsplein, waar voor deze gelegenheid een grote tent en dito podium was opgebouwd.

Sjaak Reumer, ondersteund door radiopresentator Tom Blom en vele vrijwilligers, had voor deze middag een goed programma samengesteld met als hoogtepunt de bekendmaking van het (voorlopig) totaalbedrag. Kort daarvoor werden door voetbalvereniging MvR en Active Sports twee cheques met aanzienlijke bedragen aangeboden. Uiteindelijk werd de cheque door Ankie Kramer met het geweldige bedrag van ruim 500.000 euro aangeboden aan KWF Kankerbestrijding.

Na 16.00 uur vertrokken de renners en begeleiders om zich op te maken voor de afsluitende bijeenkomst in café restaurant ’t Heuveltje. Hier kon een ieder genieten van een koud warm buffet en werden de nodige dankwoorden uitgesproken. Al met al een super geslaagde tocht met een recordopbrengst.

Dag 8: 19 mei 2007 Brussel / Leuven – Weert (Nederland) / 149 km

De regen viel zowel ’s-avonds alsook ’s-nachts met bakken uit de hemel. Het was weer zeer gezellig bij onze eigen Veltins-bar. In de nacht werd Hans te Booy gebeld door de “Belgische politie” om Willy Erdhuizen op borgtocht van 1000 euro op het bureau op te halen. Echter bleek dit een zeer geslaagde grap te zijn. Ondanks de nachtelijke regenbuien konden we met zonnig weer starten. De start was goed georganiseerd en zonder problemen reden we door het drukke centrum van studentenstad Leuven heen. Ook nu weer deed het motorbegeleidingsteam geweldig hun werk.

Ondanks de beloofde eenvoudige etappe, was toch het eerste stuk vrij lastig door toch weer een aantal kortere klimmetjes en ook door een aantal kasseienstroken. Een aantal renners konden gewoon letterlijk “geen bult meer zien”, uiteindelijk bleek deze etappe toch nog 790 hoogtemeters te bevatten. Onderweg hadden we nog een kleine vertraging doordat de vrachtauto’s niet onder een geplande tunnel konden rijden en een andere route moesten kiezen. Verderop hebben de vrachtauto’s zich weer bij de karavaan aangesloten.

We zijn door het mooie Vlaamse landschap gefietst met name het plaatsje Hoegaarden sprak een ieder tot z’n verbeeldingen. Dit stadje is namelijk bekend van zijn witbier. De weg ging nog steeds glooiend met af en toe slechte stukken wegdek of zelfs slechte kasseienstroken. De eerste pauze hadden we na 53 kilometer bij het oorlogsmuseum. Voor de eerste keer hadden de renners echte klassieke appeltaart bij de koffie.

Na deze koffiestop vervolgde het peloton de route. In het bij ons niet bekende plaatsje Gutschoven (Heers) in België bereikten we de 1000 kilometer grens sinds het vertrek uit ’s-Heerenberg. Na de tweede stop gingen we op volle snelheid, de stal haast ruikend en wind in de rug richting Weert. Op 135 kilometer van de etappe reden we Nederland weer binnen en ongeveer 10 kilometer verderop werden onthaald in het centrum van Weert, waar alle renners getrakteerd werden bier en haring. Sommige renners werden verrast door bekenden of zelfs hun naaste geliefde. Na een verblijf van 90 minuten vertokken de renners en begeleiders na de kazerne waar er een heerlijke maaltijd werd geserveerd (schnitzel met frites). Wim Hendriksen heeft ter gelegenheid van zijn verjaardag de restant biervoorraad opgekocht en zal deze uitdelen aan alle deelnemers.

De renners zullen waarschijnlijk tot in de kleine uurtjes doorgaan enerzijds te vieren dat de zware tocht (1071 kilometer en 8605 hoogtemeter tot en met vandaag) er bijna op zit en anderzijds het grote collectieve gevoel te vieren. Morgen de laatste etappe naar ’s-Heerenberg al waar een groots onthaal ons te wachten staat…

Dag 7: 18 mei 2007 Mons (Bergen) – Brussel / Leuven (België) / 160 km

Na een gezellige en ook lange avond op het terras in Mons, konden we deze ochtend eindelijk vertrekken met een flauw, maar veelbelovend zonnetje. Kort na het vertrek gingen de meeste windjacken uit, zodat nagenoeg het voltallige peloton deze etappe fietste in “blote armen en benen”. We werden “weggepangd” door onze kersverse oma, die ’s-ochtends om 4:30 u weer uit Breda opgehaald was door de gastenauto, welke beschikbaar zijn gesteld door Volvo Harrie Arendsen. Onze gasten zijn verantwoordelijk voor de schitterende grafische vormgeving van Bergh in het Zadel zoals de krant en affiches. Ook maakten ze vandaag filmopname voor een promotievideo van onze stichting.

De route verliep door zowel de Waalse alsook de Vlaamse Ardennen, met vele kasseienstroken en slechte stukken wegdek. Erg zwaar voor ons renners. Tot de pauze was het desalniettemin fantastisch fietsweer, met de zon in het gezicht en wind schuin in de rug. Toch was de spanning voelbaar in het peloton met de krakers van de ronde van Vlaanderen nog in het verschiet. Tijdens de pauze in Brakel werd traditiegetrouw de “jubilarissen”, dit zijn alle renners en/of begeleiders die aan alle zes tochten tot nu toe hebben deelgenomen, op de foto gezet.

Vervolgens kwam de spanning tot z’n climax, direct na het vertrek was het immers tijd voor de “Ten Bosche straat”, een steile klim van een kleine 800 meter. Op deze klim was Sander Reumer als eerste boven (evenals op de korte steile klim net voor de pauze). Hierna vervolgde het parcours glooiend naar Geraardsbergen alwaar de beroemde en beruchte muur op het peloton lag te wachten. In aanloop naar de muur, was de eerste schifting al gemaakt, een groep van twintig renners gingen voor de kerk nerveus verder. Deze nervositeit brak sommige renners op, het leidde tot valpartijen o.a. journalist Domien Esselink “viel een gat in de muur”. Ronnie Ebbing stoorde zich hier niet aan en reed zich helemaal leeg maar kreeg als beloning de eerste plaats bij de mannelijke renners. De eer bij de dames kwam aan Dinie van Middelkoop die een aantal belangrijke andere renners achter haar liet. Overigens kon niet iedereen volledig fietsend boven komen, echter iedereen was voldaan en de spanning in het peloton ging over in ontspanning, vele blije gezichten in verband met deze prestatie en vanaf dit punt zal iedereen de tocht tot in ’s-Heerenberg uitrijden. Enkele kilometers verderop werd de Bosberg door alle renners eenvoudig bedwongen maar wel over een zwaar kasseienwegdek. Dit keer was Antoine Volman als eerste boven.

Met supergoed weer en inmiddels een temperatuur van 26 graden werd de door de mooie streek richting Leuven vervolgd, onderweg kwamen we ook nog door wat duurdere villawijken met dito auto’s. Deze etappe kende uiteindelijk 1092 hoogtemeters en was met 160 kilometer de langste. We kwamen extra laat binnen door een vertraging kort voor Leuven. Het peloton moest hier namelijk zonder begeleiding over een fietspad wat niet toegankelijk bleek te zijn voor ander verkeer, vanzelfsprekend kon het peloton de weg niet vinden. Na toch ergens aan de rand van Leuven te zijn beland, was het motorbegeleidingsteam de reddende engel voor het peloton en werden we veilig naar het fantastische IBIS-hotel in het centrum van Leuven begeleid.

Onze eigen Veltins bar mocht midden in het centrum worden neergezet en van de lokale overheid mochten we ook collecteren voor ons doel en werd er ook spontaan “live”-muziek aangeboden. Morgen staat de etappe naar Weert op het programma alwaar ons een verassing beloofd vanaf 16.00 u in het centrum aldaar.

Dag 6: 17 mei 2007 Charlevile-Mézières – Mons (Bergen) (België) / 130 km

Vandaag is het een feestdag namelijk Hemelvaartsdag, vaak hebben we dan mooi en zonnig weer, echter het was regenachtig, maar gelukkig minder koud. Er was een jarige in ons midden: Hoofdsponsor en begeleider Wim Hendriksen werd 64 jaar oud. Hij werd door het voltallige peloton toegezongen. Wim stond als een ervaren dirigent voor het peloton. Ook hij kreeg de eer het peloton “weg te pangen” (voor uitleg van dit nieuwe werkwoord zie verslag van 16 mei 2007).

In het begin van de rit zaten direct twee erg steile beklimmingen, waardoor de renners ondanks de regen snel warm werden. Helaas (of te wel voor sommige gelukkig) bleef het niet bij deze beklimmingen. In het mooie landschap (Franse Ardennen) was het voortdurend klimmen geblazen en waren er voor sommige renners weer de nodige handjes. Na 42 kilometer was de eerste pauze in het pittoreske stadje Rocroi. Bij deze vesting versloeg een Frans leger in 1643 voor het eerst “onoverwinnelijk” Spaans leger. Tijdens deze pauze was er warme chocolademelk en verse stokbroodjes met ham.

In de regen vervolgde het voltallige peloton de route en het landschap bleef glooiend. Door de fantastische zorg van fysiotherapeut Bart Kruijt (Nico Wissink en nog een aantal renners met klachten waren zelfs beter dan ooit na zijn behandeling). Het peloton was op volle sterkte aangezien Peter Bisseling samen met Erik Roosendaal terug was gekomen. 
We vervolgden optimistisch de route, immers de organisatie had vooraf gezegd dat alleen in het eerste gedeelte (circa 30 kilometer) lastige beklimmingen zouden zitten en daarna zou het overgaan in een “licht glooiende” route. Onderweg werden we “toegejuicht” door prachtige paarden en koeien, die ook hele stukken mee renden. Enkele koeien braken zelfs in hun enthousiasme uit, deze werden teruggebracht door motorrijder Willy Erdhuizen. Na 65 kilometer verlieten we Frankrijk definitief en fietsten we België binnen. Ook de Belgische Ardennen zijn prachtig, maar het is nog steeds klimmen geblazen, volledig in tegenspraak met de “belofte” van de organisatie.

Tegen het einde van de etappe brak bij de voltooiing van de laatste 8 kilometer het zonnetje door, waardoor het mooie plein van Mons (Bergen) goed tot z’n recht kwam. Vanaf dit plein moest er nog een kasseienstrook steil omhoog worden bedwongen, alvorens de renners bij de jeugdherberg aankwamen. Dit laatste klimmetje betekende weer een record: 1448 hoogtemeters zaten er in totaal in deze etappe, het record van gisteren werd met 8 hoogtemeters verbeterd. Jeanne v.d. Molengraft is gisteren oma geworden. Zij gaat vanavond heel snel op en neer naar Breda om haar kleindochter Meike te bewonderen en te knuffelen. Morgenvroeg komt ze weer terug zodat weer mee zal fietsen.

Morgen staat de zware etappe gepland met een aantal beklimmingen die bekend zijn uit de Ronde van Vlaanderen o.a. moet de muur van Geraardsbergen en de Boschberg beklommen worden. We hopen met z’n allen dat het weer waarmee vandaag geëindigd zijn, morgen de hele dag op het programma staat.

Dag 5: 16 mei 2007 Longwy – Charlevile-Mézières (Frankrijk) / 142 km

De eerste etappe die nagenoeg volledig in de regen voltooid werd, begon met een vreugdevol moment: de oudste deelnemer en renner Jan Hermsen werd vandaag 71 jaar oud. Ter ere van zijn verjaardag heeft hij, nadat alle renners hem toegezongen hadden, het peloton “weggepangd” (het startpistool is namelijk nog steeds zoek, waardoor Jan hard in de microfoon “Pang” moest schreeuwen). De tocht ging direct in de regen van start en met name de eerste 52 kilometers waren voor nagenoeg alle renners zwaar; het was nat, koud, mistroostig en men moest ontzettend alert rijden omdat er steeds gevaarlijk geremd moest worden. Niemand had echt de tijd om van het mooie, glooiende landschap te genieten. De nattigheid was blijkbaar van invloed op de blaas, er was zelfs een collectieve plaspauze.

Tijdens de eerste stop vloeide de warme chocolademelk rijkelijk en werden de renners op een lekkere sandwich getrakteerd, nadat een ieder zich van enkele zeer natte kledingstukken had ontdaan in een poging deze te laten drogen. De start na deze pauze was voor iedereen erg koud en nog steeds viel er genoeg regen uit de lucht. Bij de vele klimmetjes kregen de zwakkere broeders een duwtje in de rug, zodat iedereen toch makkelijk boven kwam.

Nadat de renners zich ietwat warm gereden hadden (na ca. 6 kilometer) kwam er af en toe een flauw zonnetje door de bewolking heen. Uiteraard werd de stemming direct stukken beter. Richting België, waar op 95 kilometer de pauze gepland was, verliep de route gemakkelijk, ondanks dat veel geklommen of vals plat overwonnen moest worden en de renners nog steeds erg nat werden van het opspattende regenwater van hun voorganger. Kort voor de pauze was een ieder redelijk opgedroogd, maar begon het toch weer licht te regenen waardoor het peloton nat in het pittoreske plaatsje Bouillon gelegen aan de Semois aankwam.

Na deze pauze stond de laatste lange beklimming (7 kilometer) op het programma. Vooraf had de organisatie dat de etappe “vlak” tot “glooiend” zou zijn, echter we hadden weer het record hoogtemeters verbeterd te weten 1440 hoogtemeters. Deze laatste klim werd door alle renners gemakkelijk overwonnen omdat deze klim een eenvoudig en licht stijgingspercentage kende. Nadat we aangekomen waren bij het Première hotel in Charlevile-Mézières, maakten de mecaniciens Joop en Andre overuren met het vervangen van ruim tachtig setjes remblokjes. Iedere renner had een aanslag gepleegd op het gebruik van met name de remblokjes achter, die extra zwaar belast werden door de slechte weersomstandigheden van vandaag.

Morgen de etappe naar Mons (oftewel Bergen in het Vlaams) in België, op Hemelvaartsdag kennen we gelukkig traditioneel zonnig weer, hoewel dit gegeven door de weersvoorspelling niet wordt onderbouwd. Na een welkome hete douche werd de gang genomen naar het nabij gelegen Piratenschip, waar gezamenlijk werd gegeten.

Dag 4: 15 mei 2007 Echternach – Longwy (Frankrijk) / 139 km

Gisteren gingen diverse renners te voet naar het centrum van Echternach, echter het grootste deel van de renners neemt deze tocht meer dan serieus en dus herstelden zij hun “vochtbalans” rijkelijk aan de Veltins bar waar barkeeper Hans de biertjes goed tapt. Later op de avond verzorgde Gijs Roordink zijn inmiddels fameuze knakworsten, zodat het onder de muzikale begeleiding zeer gezellig was.

Het ontbijt was zeer compleet en de renners genoten op het vroege uur (7.30 uur) van de broodnodige koolhydraten. Bij het vertrek om 8.45 uur was het weer dreigend en koud waardoor een aantal renners twijfelden tussen regenjas en windjack. De tocht ging vandaag langs de Moezel met prachtige wijnvelden aan beide oevers, er werd genoten van het uitzicht. We fietsten op de zeer rustige Duitse oever met zicht op de Luxemburgse oever. Er werd wel een aantal keren van oever gewisseld en dus ook van land o.a. in het plaatsje Schengen, welke bekend is van het verdrag waardoor we zeker geen paspoort nodig hadden.

Na 65 kilometer kwamen we in Frankrijk. Een groot verschil met de Duitse wegen en landschap, kreten als “gat”, “put”, “opgelet” waren veelvuldig te horen in het peloton. Het weer was ondertussen overgegaan in prachtig Hollands weer: “blauwe lucht met afgetekende schapenwolken en een koude stevige zuidwestenwind”. Tijdens de tweede pauze genoten een aantal renners er nu van: liggend in het zonnetje, uit de wind en in het gras voor de kerk.

Direct na deze stop kwam de eerste en enige vrije klim van deze etappe. Dit keer was de eer voor respectievelijk Ronnie (Ebbing), Antoine (Volman) en Tonnie (Hendriksen) op de plaatsen een, twee en drie. Deze klim ging over in een zeer steile afdaling waar door de organisatie speciale waarschuwingen zijn afgegeven. Gelukkig is het hele peloton zonder echte kleerscheuren afgedaald.

Het laatste gedeelte van deze etappe bestond uit een vier kilometer lange klim (vierde categorie Tour de France) naar Longwy, echter gelet op de verkeersdrukte in deze grote stad was het noodzakelijk sociaal te fietsen om de hele groep renners bij elkaar te houden. Hierdoor werden er gedurende deze klim enkele handjes geholpen, zelfs het “damesteam”, bestaande uit Jeanne, José en Dinie, was behulpzaam. Het einde van de klim was nagenoeg op de plaats van de geplande overnachting, het hotel “Mister Bed”.

De etappe was vooraf door de organisatie als eenvoudig maar lang (140 km) betiteld, echter de aanwezige GPS’sen van aantal fietsers gaven 1325 hoogtemeters aan, het record tot nu toe. Mogelijk doelde de organisatie op de minder grillige klimmetjes, maar het was zeer zeker iedere keer weer klimmen geblazen. Voor deze keer werden de fietsen in de vrachtauto’s gestald en is de bar op de bijbehorende parking opgebouwd. Het eten kan helaas niet gezamenlijk, het ontbreekt aan geschikte faciliteiten in de buurt van het hotel en ook bij het ontbijt zal het morgenvroeg improviseren worden. Op naar morgen, een etappe van 150 kilometer door Noord-Frankrijk…

Dag 3: 14 mei 2007 Stadtkyll / Junckerath – Echternach (Luxemburg) / 95 km

Zoals verwacht was het ontbijt buitengewoon Duits, dus erg goed, broodjes, kaas, worst, muesli, yoghurt, jam, goede koffie e.d.. De renners en begeleiders waren uiteindelijk om 9.00 u gereed voor vertrek. Helaas moesten we (tijdelijk) afscheid nemen van renner Peter Bisseling die in verband met operatie van zijn vrouw aan borstkanker de komende twee dagen niet mee kan fietsen. Reden te meer voor de overige renners om extra hun best voor het goede doel waar deze Vijflandentocht uiteindelijk voor bedoeld is.

De etappe die met het oog op de zwaarte kort was gehouden, begon na vertrek van het klooster direct met een beklimming van twee kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 12 procent, maar waar een aantal renners beweerde dat het begin wel 20 procent was. Over het glooiende landschap met grillige klimmetjes en afdalingen werd door een niet nader te noemen renner het volgende opgemerkt: “Afdalen is net als vreemdgaan, het is effe lekker maar daarna het je er spijt van!” Doelend op de klim die na iedere afdaling toch weer volgt.

Het was de eerste droge dag en de zwaarte van de etappe viel de meeste renners achteraf mee, ofschoon er duizend hoogtemeters moesten worden overwonnen. Op zware klimmen werden handen uitgestoken om de mindere goden naar boven te begeleiden. Zoals Bennie Bosch, die weliswaar een handje kreeg toegestoken maar heldhaftig stand hield en telkens voldaan boven kwam. Dit werd door huisfotograaf Fred Reijers perfect in beeld gebracht.

Het werd een dag(je) van genieten van mooie panorama’s in de Eifel, richting Luxemburg. Na elke klim waren er prachtige vergezichten, met zelfs reeën in het bosrijke landschap. De twee geplande stops werden aangehouden, met een uitstekende catering in de beide Duitse Gasthofen. Luxe belegde broodjes met koffie ontlokten kreten als: “We komen als vette pony’s terug.”

Na iedere pauze kan er weer veilig worden opgestapt om onder begeleiding van de politie-auto en verkeersregelaars op motoren de route te vervolgen. De laatste klim van de dag was vanaf Prümzurlay richting Ferschweiler, die werd vrijgegeven en drie kilometer lang was. Antoine Volman kwam als eerste boven, die dus zichtbaar niets had overgehouden aan zijn valpartij van afgelopen zaterdag. Boudewijn van Ravenstein wilde echter anders doen geloven. Hij kwam met een hand omhoog ‘over de finish’, maar dus duidelijk niet de snelste klimmer. Integendeel…

Rond de klok van half drie het pittoreske centrum van Echternach doorkruist, op weg naar de gloednieuwe jeugdherberg net buiten de stad. De bagage werd uitgeladen en de kamers opgezocht. Op het terras werd nog nagepraat, anderen deden een wasje, voordat de eettafel werd opgezocht. Na het Luxemburgse diner kon de Veltins bar weer worden opgezocht. De Bergh in het Zadel-karavaan vertrekt morgenvroeg naar Frankrijk. Naar Longwy om precies te zijn.

Dag 2: 13 mei 2007 Brüggen – Stadtkyll / Junckerath (Duitsland) / 150 km

Na een gezellige en voor sommige lange avond (of korte nacht), was vanaf 7.30 uur het ontbijt. Zo goed als het “Italiaanse” avondeten door de Engelse kok was klaar gemaakt, zo “Engels” was het ontbijt, dus English breakfast met ham, omelet, worstjes, witte bonen in tomaten saus, bloedworst e.d.. Niet echt goed voor ons renners om op te fietsen, maar enkele renners werkten ook dit ontbijt dapper naar binnen. Bij het vertrek waren er enkele hachelijke momenten, sommige renners hadden namelijk hun pasje in de bagage gestopt en deze bagage was uiteraard al veilig opborgen in de vrachtauto dus …. klimmen geblazen, geen pasje inleveren is gelijk aan niet van de basis af ! Ook de politieauto zorgde voor startvertraging in verband met een lekke band.

Het vertrek was qua weer veelbelovend, minder wind en droog. De eerste koffiepauze was gepland na 60 kilometer en dit werd door alle renners eenvoudig afgelegd. De groep rijd steeds beter en sneller, zelfs werd er een trein onderweg ingehaald. De tocht ging tussen M.Gladbach en Aachen door een mooie natuur met een glooiend landschap. Echter na de eerste pauze waren we net opgestapt en begon het te regenen wat aanhield tot de klim van ongeveer vijf kilometer bij Heimbach naar het klooster. Deze klim werd “vrij”gegeven en de renners George Corniele, Tonnie Hendriksen en Sander Reumer waren respectievelijk als eerste, tweede en derde boven. Overigens zijn alle renners goed naar boven gekomen mede door het sociale rijden van een aantal renners.

De tweede goed verzorgde koffiestop was na 106 kilometer in Gemund, waar overigens ook de zon was doorgebroken. Vanaf deze stop verliep de tocht na enkele klimmetjes en veel vals plat naar het klooster in Junkerath volledig in het zonnetje. De voltooiing van deze zware etappe van 150 kilometer bracht de renners veel voldoening (het einde bestond nog wel uit een steil klimmetje van ongeveer twee kilometer) en deed de organisatie besluiten de Veltins bar te openen (de opbrengst van ieder drankje gaat naar ons goede doel). Ook is het muzikale gedeelte perfect geregeld door Constant van Eldik en Ronnie Ebbing, bij hun muziek tapt Hans Esselink een heerlijk, koud, Duits biertje.

De accommodatie is goed verzorgd en het eten was degelijke “hausmans kost”. Morgen kunnen we vanaf 7.30 uur ontbijten (hopelijk een gewoon Duits ontbijt) en zullen we vanaf 9.00 uur vertrekken en de laatste kilometers door het mooie Eiffel landschap voltooien en naar het volgende land Luxemburg fietsen.

Dag 1: 12 mei 2007 ’s-Heerenberg – Brüggen (Duitsland) / 120 km

Na een gedegen voorbereiding door de organisatie was het eindelijk zover. Ondanks het fantastische weer in de voorbereiding waren de weersvoorspellingen helaas niet goed. Regen en windstoten uit zuidwest. Gelukkig was ook hier door de organisatie rekening meegehouden, er werd bij het vertrek regenjacks uitgedeeld aan alle renners. Omstreeks 9.00 uur werd door de deelnemers de bagage ingeleverd bij de vrachtauto’s die ook deze keer weer door Gijs Roordink ter beschikking zijn gesteld. De regie van het vertrek was in handen van Sjaak Reumer die al vanaf 6.00 u met een aantal medewerker actief was om het beoogde programma in goede banen te leiden. Vanaf 10.00 u was het een gezellige drukte op het stadsplein en werden het verzameld publiek en renners toegesproken door de burgemeester I. Leppink en pater Johan. Pater Johan nam zoals vanouds ook de zegening van de fietsen en de renners op zich waarna men zich klaar kon gaan maken voor het vertrek.

Onder begeleiding van de vrijwillige motorbegeleiders vertrok de lange karavaan om 10.30 uur na het startschot van de burgemeester. In ’s-Heerenberg werden we toegejuicht en uitgezwaaid door het publiek en we konden droog vertrekken. Helaas begon het al na 10 kilometer te regenen en dit bleef zo tot de eerste koffiestop te Sonsbeck. Kort daarvoor hadden we te maken met een eerste valpartij van een renner wat gelukkig tot een oppervlakkig schaafwond beperkt bleef. Na deze koffiestop was het weliswaar droog, maar hadden we te kampen met enorme windvlagen waardoor de eerste etappe zeker niet eenvoudig was. Door de voorrijders kon toch iedereen in formatie deze vlagen doorstaan. Verder werd er ook genoten van de mooie omgeving mede doordat de zon er steeds vaker door kwam.

Gelukkig zijn we goed op de Engelse basis aangekomen, hebben we zelfs allemaal een eigen kamer (in de officiersgebouwen) en was het eten zeer goed verzorgd. Het kameraadschap is binnen deze groep renners en begeleiders als vanouds. De voorspelling voor morgen is qua weer zeker beter, wat we ook nodig hebben daar er een zware etappe door de Eiffel met vele klimmeters op het programma staat. Morgen start de dag voor de renners om 7.00 uur en is het vertrek gepland om 8.00 uur.